Meld je aan voor onze nieuwsbrief »

Geschiedenis

De Heemtuin is aangelegd in 1970 in het voormalige polderweidelandschap. Enkele overblijfselen die herinneren aan het oude landschap zijn de voormalige boerderij – nu Brasserie Park – bij de kinderboerderij en het kleine huisje de Lange Akker met het elzenlaantje in de heemtuin zelf. De laatste echte bewoner van de Lange Akker was de kunstenaar, dichter en schrijver Frederik van Leeuwen.

Bij de aanleg van de heemtuin zijn plaatselijk andere grondsoorten dan de al aanwezige rivierklei aangebracht. Daardoor ontstond een variatie in grondsoorten en bodemprofielen. Gebruik makend van een gevarieerde loop van sloten en paden is een gevarieerd landschap ontstaan waarin veel planten en dieren een plaats vinden. Op die manier heeft ook de gevoelige, zeldzamere natuur in de bebouwde omgeving van Leiderdorp zijn eigen plek gekregen.

In 2007 is ook de Waterschapsheuvel toegevoegd aan de heemtuin. In de jaren ’70 en ’80 was het nog een waterspeelplaats met een zandstrandje. Na die tijd mocht het zich met enige hulp ontwikkelen tot een natuurgebiedje met een bijzonder karakter. Helaas vonden er ook ongewenste ontwikkelingen plaats: hondenpoep, hangjeugd en vervuiling namen toe. Door het in 2007 te omheinen en open te stellen samen met de heemtuin kan de Waterschapsheuvel zijn bijzondere natuur behouden en verder ontwikkelen.